Top
O co można zapytać terapeutę? – Zdrowe Zdrowie
4328
post-template-default,single,single-post,postid-4328,single-format-standard,mkdf-bmi-calculator-1.0,mkd-core-1.0,wellspring-ver-1.3,mkdf-smooth-scroll,mkdf-smooth-page-transitions,mkdf-ajax,mkdf-grid-1300,mkdf-blog-installed,mkdf-fullwidth-featured-image,mkdf-header-standard,mkdf-fixed-on-scroll,mkdf-default-mobile-header,mkdf-sticky-up-mobile-header,mkdf-dropdown-default,mkdf-full-width-wide-menu,wpb-js-composer js-comp-ver-4.12.1,vc_responsive

O co można zapytać terapeutę?

O co można zapytać psychoterapeutę?

W zasadzie o wszystko, najwyżej nie odpowie 😉

Ale mówiąc tak zupełnie na poważnie, jest kilka takich pytań, które nie tylko można, ale wręcz naprawdę warto zadać – szczególnie na początku terapii.

Jakie jest przygotowanie psychoterapeuty/tki?

Niestety z powodu braku prawnego uregulowania kwestii zawodu psychologa i psychoterapeuty może się zdarzyć tak, że osoba posługująca się tym określeniem wcale nie posiada kwalifikacji ani kompetencji w zakresie psychoterapii. Większość psychoterapeutów_tek ukończyła studia psychologiczne – oznacza to, że przez 5 lat kształciła się na poziomie uniwersyteckim w obszarze psychologicznej wiedzy o człowieku. Niektórzy psycholodzy i psycholożki dodatkowo wybrali w ramach studiów ścieżki specjalizacyjne np. psychologia rozwojowa, kliniczna, sportu, psychologia reklamy, albo sądowa. Oznacza to, że podczas studiów od około 3-4 roku nabywali kompetencje szczególnie w tym zakresie. (Uwaga nie oznacza to, że stali się przez to np. psychologami klinicznymi! – taki tytuł ponownie wymaga dalszego kształcenia).

Studia to dopiero początek drogi. Niestety samo ich ukończenie nie daje kompetencji psychoterapeutycznych – nawet jeśli ktoś kończył ścieżkę specjalizacyjną o takiej nazwie. Psycholog i psycholożka może za to udzielać porad (1-5 spotkań i praca nad konkretnym problemem), stosować testy psychologiczne, pracować w szkole czy w Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej.

Po studiach większość psychologów i psycholożek kształci się dalej. Kończymy różne kursy, uczestniczymy w stażach i zdobywamy doświadczenie zawodowe. Część z nas decyduje się na to, by zostać psychoterapeut(k)ami. Oznacza to, że rozpoczynamy kolejne zwykle 4 letnie szkolenie zakończone możliwością zdobycia certyfiaktu psychoterapeutycznego. Podczas szkolenia nie tylko pogłębiamy wiedzę, ale też zdobywamy umiejętności praktyczne, naszą pracę poddajemy superwizji. (czym jest superwizja – o tym  za chwilkęJ).

Szkoły psychoterapii różnią się między sobą. Najbardziej znane to  psychoterapie poznawczo-behawioralna, gestalt, psychodynamiczna, systemowa.

Warto zapytać w jakim nurcie pracuje wybrany przez nas psychoterapeuta/tka i co to oznacza

Nie musimy – choć możemy – samodzielnie zdobywać wiedzy w poszukiwaniu znaczenia obco brzmiących szkół. Pytanie o szkołę psychoterapeuty/tki to także pytanie w jaki sposób będzie prowadzona terapia, jaka jest w niej pacjenta, a jaka terapeuty, a nawet o to ile może trwać. Nie obawiajmy się zadać tego pytania – bo to w jakim nurcie pracuje wybrana przez nas osoba będzie w znacznym stopniu wyznaczać sposób pracy terapeutycznej.

Czym jest superwizja?

To takie wsparcie dla psychoterpeuty/tki oferowane zwykle przez bardziej doświadczonego specjalistę/tkę. Nie oznacza to wcale, że wybrana przez nas osoba jest mniej kompetentna! Przeciwnie – dobry_a psychoterapeut(k)a cały czas się superwizuje, nawet po uzyskaniu cerytyfiaktu, a nawet gdy sam_a zostanie superwizorem/ką. Dzięki temu może spojrzeć na problemy pacjenta z innej strony i cały czas rozwijać warsztat swojej pracy.  Dlatego warto pytać czy terapeuta podlega regularnej superwizji.

Czy to znaczy że psychoterpaeuta opowiada o mnie swoim kolegom/koleżankom?

Nie! Superrewizja, tak zresztą jak każdy kontakt z psychologiem/psycholożką czy psyckoterapeut(k)ą jest procesem podlegającym ochronie przez tajemnicę zawodu oraz stosowne ustawy o ochronie danych osobowych (RODO). Co więcej podczas superwizji nie podaje się faktów mogących zidentyfikować pacjenta/tkę.

O co jeszcze warto pytać? – o wszystko co pozwoli nam poczuć się w relacji psychoterapeutycznej bezpiecznie. I to nie tylko na początku terapii – na  każdym etapie możemy rozwiewać swoje wątpliwości. Do czego serdecznie zachęcam.

Ewa Kruchowska

psycholożka dzieci i młodzieży, psychoterapeutka w trakcie czteroletniego szkolenia w nurcie CBT, trenerka kompetencji miękkich w tym Kreatywności i Kreatywnego Rozwiązywania Problemów, certyfikowana trenerka WenDo - samoobrony i asertywności dla kobiet i dziewczynek, wykładowczyni. Właścicielka i psycholożka Gabinetu Pomocy Psychologicznej i Rozwoju Osobistego „Do siebie” w Nowym Targu www.ewakruchowska.pl. Członkini Zespołu Interdyscyplinarnego ds. Przemocy. Pracuje w Punkcie Informacji i Wsparcia dla Osób Uwikłanych w Przemoc w Nowym Targu, w Gminnym Punkcie Konsultacyjnym ds. Profilaktyki, Rozwiązywania Problemów Alkoholowych, Narkomanii oraz jako wykładowczyni w Państwowej Podhalańskiej Wyższej Szkole Zawodowej. Współautorka czterech monografii naukowych. Specjalistka Zdrowego Zdrowia

Brak komentarzy

Napisz komentarz